Negatywny post

W tę sobotę miał być pierwszy i teoretycznie ostatni negatywny post, pokazujący wszystkie niechciane strony transseksualizmu, na jakie można się natknąć przed, w trakcie i po zmianie płci. W ostatniej chwili wywaliłem go z kolejki publikowania, ponieważ nie jestem pewny, czy powinienem go wrzucać. Stad pytanie do Was: czy chcecie tego typu tekst?

Oczywiście jest on opatrzony ostrzeżeniem dla osób w złej kondycji psychicznej i łatwo zniechęcających się, ale nie jestem pewny, czy powinienem go wrzucać, kiedy w necie mamy już tyle zniechęcających przykładów. Głównym celem tego posta miało być ukazanie całości konsekwencji, z jakimi należy się liczyć, podejmując decyzję o zmianie płci. Jak część czytelników mogła zauważyć, staram się nadać blogowi bardziej pozytywny wydźwięk, ale oczywiście nie jestem ślepy na kijowe aspekty transseksualizmu, z jakimi spotykałem się i spotykam się nadal w codziennym życiu. I właśnie te kijowe sprawy chciałem ukazać.

Taki stos nieciekawych zniechęcaczy może skutecznie przygnieść początkującą osobę, która dopiero zabiera się do coming-outu czy układania planu zmiany (nie mówiąc o tych, którzy są na etapie godzenia się z własną płcią). Jeśli ktoś utknął gdzieś w trakcie tranzycji, też nie poczuje się lepiej. Z drugiej strony patrząc, pokazywanie jedynie pozytywnych aspektów zmiany płci jest w moim odczuciu pewnym oszustwem i nie przygotowuje na rozczarowania i wysiłek, z jakimi spotyka się każdy trans. To jak wysyłanie turysty w obcasach na górską wycieczkę.

Także jak myślicie, przyda się Wam taki post?

Czego nie powinien robić diagnosta?

Lekarzy w Polsce jest wielu. Seksuologów i psychologów już mniej, ale da się trafić po kilku w każdym dużym mieście. Jak wiesz z poprzednich postów, nie musisz szukać swojego diagnosty wyłącznie wśród "branżowych" specjalistów. Dzięki temu nie dość, że odpada ci koszt obcowania ze sławą (im bardziej znany lekarz tym więcej sobie życzy), to możesz sporo zaoszczędzić na dojazdach. Jasne, trzeba trochę podzwonić, trochę popytać, trochę poczytać na portalach dla pacjentów, ale zysk jest wart wysiłku.

Choć zdecydowana większość lekarzy - branżowych, niebranżowych - pragnie twojego zdrowia, są ludzie, którym bardziej będzie zależało na pieniądzach lub podkreśleniu własnych poglądów. Szukając specjalisty miej do nich zaufanie, jednocześnie będąc wrażliwym na jakiekolwiek alarmujące sygnały. Dzisiaj przyjrzymy się, co powinno wzbudzić twoją podejrzliwość.

Jak płacić na zagranicznych stronach - przykład (FtM Essentials)

Pisałem już o zamawianiu z zagranicy, jednak co jakiś czas pojawiają się na nowo pytania, jak to konkretnie zrobić. Dlatego dzisiaj konkretny przykład ze sklepu FtM Essentials na prośbę z Aska.

 

Elementy diagnostyki transseksualizmu

Poprawnie przeprowadzona diagnostyka ma na celu wykluczenie innych schorzeń, mogących powodować męskie poczucie płci, oraz sprawdzenie, czy pacjent jest gotowy na tak poważne zmiany (zarówno psychicznie, jak i fizycznie). O swojej płci decyduje sam pacjent. Lekarz sprawdza, czy nic innego nie wchodzi w grę (np. interseksualizm, zaburzenia hormonalne, traumy), a kiedy organizm i psychika są okej, wydaje opinię o transseksualizmie. Nie ma na chwilę obecną diagnostyki, która pozwoliłaby zbadać bezpośrednio transseksualizm, dlatego bada się wszystko dookoła. Z tego powodu bardzo ważne jest dzielenie się wszystkimi wątpliwościami i odczuciami związanymi z płcią, męskością/kobiecością, relacjami z innymi ludźmi oraz dalszym życiem. Jeśli jesteś transseksualny, wątpliwości te nie wpłyną na opinię końcową. Jeśli jednak twoje męskie poczucie płci wynika z czegoś innego, są one bardzo cenną wskazówką dla specjalisty. Od razu uspokajam - nikt nigdy nie będzie zmuszał cię do życia jako kobieta, nawet jeśli okaże się, że nie jesteś transseksualistą. Nie na tym polega pomoc. Zatem bez obaw. Dzisiaj przyjrzymy się elementom poprawnej, pełnej diagnostyki.

Jak przekonać rodziców do transseksualizmu?

Kiedy podchody i coming out masz już za sobą, przychodzi chwila, w której dowiadujesz się, jakie stanowisko wobec transseksualizmu zajmą twoi rodzice. Możesz mieć szczęście i twoi rodzice od razu zdecydują się na aktywną pomoc. Co zrobić, jeśli jednak staną po drugiej stronie barykady? Obojętność, otwarta wrogość, zbywanie... Mogą reagować różnie. Ile rodzin, tyle reakcji. Przyjrzyjmy się, co zrobić, żeby ich przekonać do planu zmiany płci.

Chwila oddechu

Blog, mejl, fejs i ask mają przerwę na dwa tygodnie (następny post 6.05.). Potrzebuję chwili bez zajmowania się transowymi sprawami.

Ważna sprawa: udzielajcie się na blogu. Odwiedza go 500-700 osób dziennie, jednak mam mały odzew z waszej strony. Trochę mejli, trochę pytań na asku, ale na blogu posucha. Utrudnia mi to dostosowywanie treści do zapotrzebowania oraz zwyczajnie zniechęca do pisania. To tak, jakby gadać do ściany, będąc obserwowanym przez milczący tłum. Podobało się? Daj znać. Nie podobało się? Napisz, co powinienem zmienić. Nasunęła się jakaś myśl? Podziel się nią. I tak dalej. Nie bardzo widzę entuzjastyczne pisanie postów (a co dopiero publikację filmów), kiedy na sali grają świerszcze. To od was zależy, czy blog będzie rozwijany. Jeśli sytuacja się nie zmieni, prawdopodobnie zostawię go tak, jak jest, ale nie będę już dodawał nowych treści. Pisanie dla samego siebie nie sprawia mi frajdy, a pisanie bez frajdy nie ma sensu.

Kuracja testosteronem a menstruacja

Okres jest jedną z najbardziej znienawidzonych żeńskich cech, jakich chcą się pozbyć transseksualiści. Niektórym osobom trans* pozbycie się miesiączki w zupełności wystarcza do szczęśliwego życia, niezależnie czy chcą przejść później operacje, czy nie.  Istnieją dwa sposoby na zatrzymanie okresu: rozpoczęcie terapii hormonalnej lub przyjmowanie leków, wpływających na hormony. Blokery oczywiście zaliczają się do tej drugiej grupy. Dzisiaj dowiemy się, ile trzeba czekać na efekty oraz co może się dziać pomiędzy.

Wesołych Świąt!

Z okazji tegorocznej Wielkanocy, życzę Wam - Panowie, Panie i Pozostali - aby Wasza płeć stała się dla Was obiektem do radosnej eksploracji, a otoczenie przyjmowało ją z ciepłem i akceptacją! :)

Panhisterektomia - relacja Grabieżcy

Niedawno przeszedłem swoją drugą (lub trzecią, zależy jak liczyć) operację pod kątem zmiany płci, czyli histerektomię całkowitą. Jest to tzw. "dwójka", w czasie której usuwa się macicę z przydatkami. Niestety, jest to dla mnie najgorsze przeżycie szpitalne ze wszystkich kilkudziesięciu w moim życiu oraz z czterech operacji, jakie w ogóle przeszedłem. Miałem inne wskazania do operacji (ginekologiczne), nie tylko sam transseksualizm.

Filmy na YouTube

Jak niektórzy czujni czytelnicy wiedzą, od jakiegoś czasu montuję filmy z instrukcjami dla transów i wszystkich zainteresowanych męskim wyglądem. Do publikacji jeszcze daleko (problemy ze wzrokiem i brak komputera nie sprzyjają produkcji), ale jakoś to idzie. Wrzucę je dopiero kiedy będę miał gotowy cały sezon. Jakość filmów oczywiście nie jest powalająca, jako że nie mam dostępu do super-ekstra sprzętu (ile pożyczę, tyle użyję), ale myślę, że i to wystarczy, aby ułatwić wam codzienne życie.

> Ankieta <

W związku z powyższym proszę was o wypełnienie ankiety na temat treści, jakie chcielibyście zobaczyć w moich filmikach. Jeśli możecie, roześlijcie je swoim trans* znajomym, chciałbym zobaczyć, jakie jest zapotrzebowanie. Dzięki!